Transmeton Ebu Hurejre: Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: Me të vërtetë, Musai (a.s.) ishte njeri shumë i turpshëm dhe i mbuluar, saqë për shkak të turpit nuk i shihej asgjë nga lëkura e tij. Disa nga Bijtë e Israilit e shqetësuan atë duke thënë: "Ai mbulohet kështu vetëm sepse ka ndonjë të metë në lëkurë, si lepra, hernia apo ndonjë dëmtim tjetër." Allahu i Madhëruar deshi ta pastronte atë nga ajo që thoshin, ndaj një ditë Musai (a.s.) u veçua i vetëm, i hoqi rrobat dhe i vendosi mbi një gur, e pastaj u la. Kur mbaroi dhe u nis drejt rrobave për t'i marrë, guri filloi të lëvizte bashkë me rrobat e tij. Musai mori shkopin dhe u nis pas gurit duke thirrur: "Rrobat e mia, o gur! Rrobat e mia, o gur!", derisa arriti te një grup njerëzish nga Bijtë e Israilit. Ata e panë atë të zhveshur dhe vërejtën se ai kishte fizikun më të mirë, duke e shfajësuar kështu nga ato që thoshin. Atëherë guri u ndal, ai i mori rrobat e tij, i veshi dhe filloi ta godiste gurin me shkopin e tij. Pashë Allahun, në atë gur mbetën shenjat e goditjeve të shkopit të tij; tri, katër ose pesë. Për këtë flet ajeti: "O ju që keni besuar! Mos u bëni si ata që e shqetësuan Musain, por Allahu e pastroi atë nga ajo që thoshin, dhe ai ishte i nderuar tek Allahu."