Transmeton Omer bin el-Hatabi: Ishim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në një prej udhëtimeve të tij. I fola të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), por ai heshti. I fola sërish, por ai përsëri heshti. Pastaj i fola për të tretën herë, e ai prapë heshti. Atëherë e shpejtova devenë time dhe u largova anash duke thënë: "Të pastë nëna, o biri i Hatabit! E bezdise të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) tri herë dhe ai nuk të ktheu përgjigje. Sa afër është që për ty të zbresë ndonjë shpallje në Kuran!" Omeri vazhdoi: "Nuk kaloi shumë kohë kur dëgjova dikë që po më thërriste. Erdha te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe ai më tha: 'O biri i Hatabit! Këtë natë më është shpallur një sure, e cila është më e dashur për mua se çdo gjë mbi të cilën lind dielli: 'Vërtet, Ne të kemi dhënë ty një fitore të qartë' (48:1)."