⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton një burrë nga fisi Rabia: Arrita në Medine, hyra te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i përmenda atij të dërguarin e popullit Ad. I thashë: "Kërkoj mbrojtje te Allahu që të mos jem si i dërguari i Adit." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pyeti: "E çfarë ka ndodhur me të dërguarin e Adit?" I thashë: "Ke gjetur njeriun e duhur që është i informuar për këtë. Kur populli Ad u godit nga zia e bukës, ata dërguan Kailin, i cili qëndroi te Bekër bin Muavije. Ai i dha atij të pinte verë dhe dy robëresha i kënduan. Pastaj ai doli drejt maleve të Murrës dhe tha: 'O Allah! Unë nuk erdha te Ti për të shëruar një të sëmurë, as për të shpërblyer një të burgosur! Pra, jepi ujë robit Tënd ashtu siç i jepje, dhe jepi ujë edhe Bekër bin Muavijes bashkë me të.' Këtë e tha si mirënjohje për verën që ai i kishte dhënë për të pirë. Atëherë iu shfaqën disa re dhe iu tha: 'Zgjidh njërën prej tyre.' Ai zgjodhi renë e zezë prej tyre. Atij iu tha: 'Merre atë si hi që nuk do të lërë askënd gjallë nga Adi.' Dhe u përmend se era e dërguar mbi ta nuk ishte më e madhe se ky rreth – duke nënkuptuar rrethin e një unaze – pastaj ai lexoi: '...Kur Ne dërguam kundër tyre erën shterpë; ajo nuk la asgjë mbi të cilën kaloi pa e bërë si thërrmijë të kalbur.' (Kuran, 51:41-42)."