Transmeton Ibn Abasi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk u ka lexuar xhindëve dhe as nuk i ka parë ata. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u nis me një grup shokësh të tij drejt tregut të Ukadhit. Në atë kohë, diçka kishte ndërhyrë mes shejtanëve dhe lajmeve nga qielli, dhe mbi ta ishin dërguar yje rënës (shkëndija zjarri). Shejtanët u kthyen te populli i tyre dhe ata i pyetën: "Çfarë keni?" Ata u përgjigjën: "Diçka ka ndërhyrë mes nesh dhe lajmeve të qiellit, prandaj me siguri ka ndodhur diçka e madhe. Shpërndahuni në lindje dhe në perëndim të tokës dhe shikoni se çfarë është ajo që po na pengon të marrim lajmet e qiellit."

Ata u shpërndanë në lindje e në perëndim të tokës duke kërkuar shkakun e kësaj pengese. Një grup prej tyre që ishin nisur drejt Tihames, shkuan në drejtim të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ndërkohë që ai ishte në Nahleh, rrugës për në tregun e Ukadhit. Ai po falte Namazin e Sabahut me shokët e tij. Kur dëgjuan Kur'anin, ata e dëgjuan me vëmendje dhe thanë: "Pasha Allahun! Kjo qenka ajo që ka ndërhyrë mes nesh dhe lajmeve të qiellit." Pastaj u kthyen te populli i tyre dhe thanë: "O populli ynë! Ne kemi dëgjuar një Kur'an të mrekullueshëm! Ai udhëzon në rrugën e drejtë, prandaj ne i besuam atij dhe Zotit tonë nuk do t'i shoqërojmë askënd (në adhurim)." Atëherë Allahu i Madhëruar i shpalli Pejgamberit të Tij: "Thuaj: Mua më është shpallur se një grup xhindësh e kanë dëgjuar (Kur'anin)." Kështu, atij iu shpall ajo që kishin thënë xhindët.

Gjithashtu, nga Ibn Abasi transmetohet lidhur me fjalën e xhindëve drejtuar popullit të tyre: "Kur robi i Allahut u ngrit ta adhurojë Atë, ata u grumbulluan rreth tij saqë gati sa nuk e shtypnin njëri-tjetrin." Ai tha: "Kur ata e panë atë duke falur Namazin, dhe shokët e tij falnin Namazin bashkë me të e bënin sexhde kur ai bënte sexhde, ata mbetën të mahnitur nga bindja e shokëve të tij ndaj tij. Prandaj u thanë popullit të tyre: 'Kur robi i Allahut u ngrit ta adhurojë Atë, ata u grumbulluan rreth tij saqë gati sa nuk e shtypnin njëri-tjetrin.'"