Transmeton Imran bin Husajni:

I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi një ushtri dhe caktoi Ali bin Ebi Talibin në krye të saj. Ai u nis në ekspeditë dhe gjatë saj mori një robëreshë, gjë të cilën ata e kundërshtuan. Katër nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) bënë një marrëveshje duke thënë: "Kur ta takojmë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.), do ta njoftojmë për atë që bëri Aliu." Zakonisht, kur muslimanët ktheheshin nga udhëtimi, fillimisht shkonin te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) për t'i dhënë selam, e pastaj shkonin nëpër banesat e tyre. Kur u kthye ekspedita, ata i dhanë selam Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe njëri prej të katërve u ngrit e tha: "O i Dërguari i Allahut! A e pe se çfarë bëri Ali bin Ebi Talibi?" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shmang prej tij. Pastaj u ngrit i dyti dhe tha të njëjtën gjë, por ai përsëri u shmang. Pastaj u ngrit i treti dhe tha të njëjtën gjë, por ai sërish u shmang. Pastaj u ngrit i katërti dhe tha atë që kishin thënë të tjerët. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u kthye nga ai, ndërkohë që zemërimi i shihej në fytyrë, dhe tha: "Çfarë doni prej Aliut?! Çfarë doni prej Aliut?! Çfarë doni prej Aliut?! Me të vërtetë, Aliu është prej meje dhe unë jam prej tij, dhe ai është mbrojtësi i çdo besimtari pas meje."