⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Shurejh bin el-Harithi: Një rast lidhur me trashëgiminë e dy vajzave, dy prindërve dhe bashkëshortit u dërgua për gjykim te Shurejhi. Ai dha gjykimin e tij për këtë çështje, por bashkëshorti filloi të ankohej kundër tij në xhami. Atëherë Shurejhi dërgoi Abdullah bin Rabahun i cili e mori atë dhe e solli te Shurejhi. Ai tha: "Ky më konsideron njeri të padrejtë, ndërsa unë e konsideroj atë njeri të prishur; ai shfaq ankesën dhe fsheh një gjykim të vlefshëm." Burri e pyeti: "Çfarë thua për rastin e dy vajzave, dy prindërve dhe bashkëshortit?" Shurejhi u përgjigj: "Bashkëshortit i takon një e katërta e të gjithë pasurisë, dy prindërve u takojnë dy të gjashtat, ndërsa ajo që mbetet u takon dy vajzave." Burri tha: "Përse ma pakësove pjesën?" Ai u përgjigj: "Nuk ta pakësova unë, por Allahu ta pakësoi. Dy vajzave u takojnë dy të tretat, dy prindërve dy të gjashtat dhe bashkëshortit një e katërta. Kjo llogaritet nga shtatë e gjysmë si pjesë e caktuar, andaj pjesa jote është e reduktuar."