⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton El-Wedini: Një burrë erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, ne ishim njerëz të xhahilijetit dhe adhurues të idhujve, prandaj i vrisnim fëmijët tanë. Unë kisha një vajzë dhe kur ajo u rrit e gëzohej kur e thirrja, një ditë e thirra dhe ajo më ndoqi. Shkova derisa arrita te një pus i familjes sime aty pranë. E kapa për dore dhe e hodha në pus. Fjalët e saj të fundit që dëgjova ishin: 'O babai im! O babai im!'" Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) qau aq shumë saqë i rrodhën lotët nga sytë. Një burrë nga të pranishmit i tha: "E lëndove të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)." Mirëpo, ai (s.a.v.s.) i tha: "Lere, sepse ai po pyet për atë që e mundon." Pastaj i tha: "Ma trego prapë ngjarjen tënde." Ai e përsëriti dhe ai (s.a.v.s.) qau derisa lotët i rrodhën mbi mjekër. Pastaj i tha: "Vërtet, Allahu ua ka falur njerëzve të xhahilijetit atë që kanë bërë, andaj fillo punën tënde nga e para."