⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Hishami: Lexova në një libër se prej fjalëve të Isait (a.s.) ishte: "Ju punoni për këtë botë, ndërkohë që në të furnizoheni pa punë, dhe nuk punoni për botën tjetër, ndërkohë që në të nuk furnizoheni veçse me punë. Mjerë për ju, o dijetarë të këqij: shpërblimin e merrni, kurse punën e shpërdoroni. Zoti i punës thuajse po kërkon punën e Tij, ndërsa ju thuajse po dilni nga kjo botë e gjerë drejt errësirës dhe ngushticës së varrit. Allahu ju ndalon nga gjynahet ashtu siç ju ka urdhëruar me Namazin dhe Agjërimin. Si mund të jetë prej njerëzve të dijes ai që është i pakënaqur me rizkun e tij dhe e nënçmon pozitën e tij, ndërkohë që e di se kjo është nga dija dhe fuqia e Allahut? Si mund të jetë prej njerëzve të dijes ai që e akuzon Allahun në atë që ka caktuar për të dhe nuk kënaqet me asgjë që i ndodh? Si mund të jetë prej njerëzve të dijes ai që këtë botë e ka më të dashur se botën tjetër dhe dëshira e tij është më e madhe për të? Si mund të jetë prej njerëzve të dijes ai që po udhëton drejt botës tjetër, por është i kthyer nga kjo botë, dhe ajo që i bën dëm i duket më e shijshme sesa ajo që i bën dobi? Si mund të jetë prej njerëzve të dijes ai që kërkon fjalën për t’ua treguar të tjerëve, por nuk e kërkon atë për të punuar me të?"