Transmeton Ebu Hurejre: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po kthehej nga beteja e Hajberit, udhëtoi gjatë natës derisa u lodh dhe e zuri gjumi, kështu që u ndal për të pushuar dhe i tha Bilallit: "Na ruaj gjatë natës." Bilalli fali namaz aq sa ishte caktuar për të, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe shokët e tij fjetën. Kur po afrohej agimi, Bilalli u mbështet në devenë e tij duke qëndruar përballë agimit, por sytë e tij u rënduan dhe e zuri gjumi ndërsa ishte i mbështetur në të. As Bilalli dhe as ndonjë nga shokët e tij nuk u zgjuan derisa i nxehu dielli. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte i pari që u zgjua dhe, i shqetësuar, thirri: "O Bilall!" Bilalli tha: "Më zuri ai (gjumë) që të zuri edhe ty, o i Dërguari i Allahut, kurban të paça babanë e nënën!" Ai tha: "Lëvizni kafshët tuaja." Ata i lëvizën pak kafshët e tyre të udhëtimit, pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mori abdest dhe e urdhëroi Bilallin, i cili thirri ikametin, dhe ai u priu atyre në namazin e sabahut. Kur Pejgamberi (s.a.v.s.) e përfundoi namazin, tha: "Kushdo që harron një namaz, le ta falë atë kur t'i kujtohet, sepse Allahu i Madhëruar ka thënë: 'Dhe fal namazin për të më kujtuar Mua'." (Transmetuesi) tha: Ibn Shihabi e lexonte këtë ajet si "për kujtim".