Transmeton Aishja: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u sëmur nga sëmundja prej së cilës ndërroi jetë – Ebu Muavija thotë: "Kur iu rëndua sëmundja" – Bilalli erdhi për ta njoftuar për kohën e namazit. Ai tha: "Urdhërojeni Ebu Bekrin që t'u prijë njerëzve në namaz." Ne thamë: "O i Dërguari i Allahut! Ebu Bekri është njeri me zemër të ndjeshme dhe, kur të zërë vendin tënd, do të qajë e nuk do të mundet (të prijë). Pse nuk e urdhëron Omerin t'u prijë njerëzve në namaz?" Ai tha: "Urdhërojeni Ebu Bekrin që t'u prijë njerëzve në namaz; vërtet ju jeni si shoqet e Jusufit." Ajo tha: Kështu, i dërguam fjalë Ebu Bekrit dhe ai u priu njerëzve në namaz. Pastaj, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndjeu një lehtësim, prandaj doli për namaz i mbështetur te dy burra, ndërsa këmbët e tij tërhiqeshin zvarrë përtokë. Kur Ebu Bekri e vërejti praninë e tij, deshi të tërhiqej prapa, por Pejgamberi (s.a.v.s.) i bëri shenjë të qëndronte aty ku ishte. Pastaj e sollën dhe e ulën pranë Ebu Bekrit; kështu Ebu Bekri ndiqte namazin e Pejgamberit (s.a.v.s.), ndërsa njerëzit ndiqnin Ebu Bekrin.