Transmeton Salim bin Ubejd:

Të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) i ra të fikët gjatë sëmundjes së tij, pastaj u përmend dhe tha: "A erdhi koha e namazit?" Ata thanë: "Po." Ai tha: "Urdhërojeni Bilallin që të thërrasë ezanin dhe urdhërojeni Ebu Bekrin që t'u prijë njerëzve në namaz." Pastaj përsëri i ra të fikët, e kur u përmend tha: "A erdhi koha e namazit?" Ata thanë: "Po." Ai tha: "Urdhërojeni Bilallin që të thërrasë ezanin dhe urdhërojeni Ebu Bekrin që t'u prijë njerëzve në namaz." Pastaj prapë i ra të fikët, e kur u përmend tha: "A erdhi koha e namazit?" Ata thanë: "Po." Ai tha: "Urdhërojeni Bilallin që të thërrasë ezanin dhe urdhërojeni Ebu Bekrin që t'u prijë njerëzve në namaz." Ajsheja tha: "Babai im është njeri i ndjeshëm; nëse qëndron në atë vend, do të qajë dhe nuk do të mundet ta kryejë. Sikur të urdhëroje dikë tjetër." Pastaj atij i ra të fikët sërish, e kur u përmend tha: "Urdhërojeni Bilallin që të thërrasë ezanin dhe urdhërojeni Ebu Bekrin që t'u prijë njerëzve në namaz. Ju jeni vërtet si gratë e Jusufit." Atëherë Bilalli u urdhërua dhe thirri ezanin, ndërsa Ebu Bekri u urdhërua dhe u priu njerëzve në namaz. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ndje pak më lehtë dhe tha: "Më gjeni dikë ku mund të mbështetem." Atëherë erdhi Berira dhe një burrë tjetër, kështu që ai u mbështet tek ata. Kur e pa Ebu Bekri, deshi të tërhiqej prapa, por Pejgamberi (s.a.v.s.) i bëri shenjë që të qëndronte në vendin e tij. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi dhe u ul pranë Ebu Bekrit derisa Ebu Bekri e përfundoi namazin e tij. Më pas, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndërroi jetë.