Transmeton Ibn Abasi: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u sëmur nga sëmundja prej së cilës ndërroi jetë, ai ndodhej në shtëpinë e Aishes. Ai tha: "Më thirrni Aliun." Aisha tha: "O i Dërguari i Allahut, a ta thërrasim Ebu Bekrin për ty?" Ai tha: "Thirrni atë." Hafsa tha: "O i Dërguari i Allahut, a ta thërrasim Omerin për ty?" Ai tha: "Thirrni atë." Umul Fadli tha: "O i Dërguari i Allahut, a ta thërrasim Abasin për ty?" Ai tha: "Po." Kur u mblodhën, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ngriti kokën, shikoi dhe heshti. Omeri tha: "Ngrihuni dhe lëreni të qetë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)." Pastaj erdhi Bilalli për ta njoftuar për namazin dhe ai tha: "Urdhëroni Ebu Bekrin që t'u prijë njerëzve në namaz." Aisha tha: "O i Dërguari i Allahut, vërtet Ebu Bekri është njeri me zemër të butë, e kur të mos të shohë ty, do të qajë dhe do të qajnë njerëzit bashkë me të. Sikur ta urdhëroje Omerin që t'u prijë njerëzve në namaz." Ebu Bekri doli dhe u priu njerëzve në namaz, pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndjeu një lehtësim, kështu që doli i mbështetur në dy burra, ndërsa këmbët e tij zvarriteshin për toke. Kur njerëzit e panë, thanë "Subhan-Allah" për ta njoftuar Ebu Bekrin. Ai deshi të tërhiqej prapa, por Pejgamberi (s.a.v.s.) i bëri shenjë që të qëndronte në vendin e tij. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi dhe u ul në të djathtë të tij. Ebu Bekri qëndronte në këmbë duke ndjekur Pejgamberin (s.a.v.s.), ndërsa njerëzit ndiqnin Ebu Bekrin. Ibn Abasi tha: "Dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e vazhdoi leximin nga vendi ku kishte arritur Ebu Bekri."