Transmeton Ibn Abasi: Kur deshen të hapnin varrin për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.), dërguan njerëz te Ebu Ubejde bin el-Xherrah, i cili i hapte varret sipas stilit të banorëve të Mekës, dhe te Ebu Talha, i cili hapte varre për banorët e Medines duke bërë kamare (lahd). Ata dërguan dy lajmëtarë dhe thanë: “O Allah, zgjidh atë që është më e mira për të Dërguarin Tënd.” Ata e gjetën Ebu Talhën dhe e sollën, kurse Ebu Ubejden nuk e gjetën. Kështu, ai hapi një varr me kamare për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Kur përfunduan përgatitjen e trupit të tij të martën, ai u vendos mbi shtratin e tij në shtëpinë e tij. Pastaj njerëzit hynë te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në grupe dhe falën namazin e xhenazes për të. Pasi përfunduan ata, hynë gratë, e kur ato përfunduan, hynë fëmijët. Askush nuk u priu njerëzve si imam në namazin e xhenazes për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Muslimanët u ndanë në mendime rreth vendit se ku duhej të varrosej. Disa thanë se duhej të varrosej në xhaminë e tij, e të tjerë thanë se duhej të varrosej me shokët e tij. Atëherë Ebu Bekri tha: “E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) të thotë: ‘Çdo pejgamber është varrosur aty ku i është marrë shpirti.’” Kështu, ata e ngritën shtratin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) mbi të cilin kishte ndërruar jetë dhe hapën varrin në atë vend. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u varros në mes të natës së të mërkurës. Në varrin e tij zbritën Ali bin Ebi Talibi, el-Fadli, Kuthemi (bijtë e Abasit) dhe Shukrani, i liri i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Evs bin Havli (Ebu Lejla) i tha Ali bin Ebi Talibit: “Të betohem në Allahun për pjesën tonë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)!” Aliu i tha: “Zbrit.” Shukrani kishte marrë një pelerinë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e kishte veshur dhe e varrosi atë në varr duke thënë: “Pasha Allahun, askush nuk do ta veshë më pas teje kurrë.” Kështu, ajo u varros bashkë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.).