⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Aisha:
E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "O Allah! Unë të kërkoj Ty me emrin Tënd të pastër, të mirë e të bekuar, më të dashurin te Ti, me të cilin nëse thirresh, përgjigjesh; nëse kërkohet prej Teje, jep; nëse kërkohet mëshirë prej Teje, mëshiron; dhe nëse kërkohet rrugëdalje prej Teje, Ti jep rrugëdalje."
Ajo tha: "Një ditë ai më tha: 'O Aisha, a e di se Allahu ma ka treguar emrin me të cilin, po t'i lutesh, Ai përgjigjet?'" Ajo tha: "I thashë: 'O i Dërguari i Allahut, u flijofshin prindërit e mi për ty! Ma mëso atë mua.'" Ai tha: "Nuk të takon ta mësosh atë, o Aisha." Ajo tha: "U menjanova dhe qëndrova ulur për një kohë, pastaj u ngrita dhe e putha në kokë e pastaj i thashë: 'O i Dërguari i Allahut, ma mëso atë!'" Ai tha: "Nuk të takon ta mësosh atë, o Aisha, dhe nuk më takon mua të ta mësoj, sepse nuk duhet të kërkosh me të asgjë prej kësaj bote."
Ajo tha: "U ngrita dhe mora abdest, pastaj fala dy rekate namaz e pastaj thashë: 'O Allah, unë të thërras Ty si Allah, dhe të thërras Ty si Er-Rahman (Mëshiruesi), dhe të thërras Ty si El-Berr Er-Rahim (Mirëbërësi, Mëshirëploti), dhe të thërras me të gjithë emrat e Tu të bukur, ata që i di dhe ata që nuk i di, që të më falësh dhe të më mëshirosh.'"
Ajo tha: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) buzëqeshi e pastaj tha: 'Ai është në mesin e emrave me të cilët u lute.'"