Transmeton Harasheh bin el-Hurr: Erdha në Medine dhe u ula me disa burra të moshuar në xhaminë e Pejgamberit (s.a.v.s.). Atëherë erdhi një i moshuar, i cili mbështetej në shkopin e tij, e njerëzit thanë: “Kush dëshiron të shohë një burrë prej banorëve të Xhenetit, le ta shikojë këtë njeri.” Ai u ndal pas një shtylle dhe fali dy rekate namaz. Unë u ngrita, shkova tek ai dhe i thashë: “Disa njerëz thanë kështu e kështu.” Ai tha: “Falënderimi i takon Allahut. Xheneti është i Allahut dhe Ai e fut në të atë që dëshiron. Në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) pashë një ëndërr sikur më erdhi një burrë e më tha: ‘Nisu.’ Shkova me të dhe ai më çoi në një rrugë të madhe. M’u shfaq një rrugë në të majtën time dhe desha të ecja nëpër të, por ai më tha: ‘Ti nuk je prej banorëve të saj.’ Pastaj m’u shfaq një rrugë në të djathtën time dhe unë e ndoqja atë derisa arrita te një mal i rrëshqitshëm. Ai më kapi për dore dhe më ndihmoi të ngjitesha. Kur arrita në majë, nuk mund të qëndroja i palëkundur. Aty pashë një shtyllë hekuri që në majë kishte një unazë prej ari. Ai më kapi për dore dhe më ndihmoi derisa e kapa atë unazë, e pastaj më tha: ‘A u mbajte fort?’ I thashë: ‘Po.’ Pastaj ai e goditi shtyllën me këmbë, ndërsa unë vazhdova të mbahesha fort. Ia tregova këtë Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe ai tha: ‘Ke parë mirësi. Rruga e madhe është Mahsheri (vendi i grumbullimit). Rruga që t’u shfaq në të majtë është rruga e banorëve të Zjarrit, e ti nuk je prej tyre. Rruga që t’u shfaq në të djathtë është rruga e banorëve të Xhenetit. Mali i rrëshqitshëm është vendi i dëshmorëve, ndërsa mbajtësja pas së cilës u mbajte fort është mbajtësja e Islamit; mbahu fort pas saj derisa të vdesësh.’ Unë shpresoj të jem prej banorëve të Xhenetit.” Ai burrë ishte Abdullah bin Selami.