Transmeton Abdullah bin Amr bin el-As:

Shkova te Abdullah bin Amr bin el-As kur ai ishte ulur në hijen e Qabesë dhe njerëzit ishin mbledhur rreth tij. E dëgjova atë duke thënë: “Kur ishim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në një udhëtim, ndaluam në një vend për të pushuar. Disa prej nesh po ngrinin çadrat, disa po garonin në gjuajtje me hark e disa të tjerë po merreshin me kafshët, kur thirrësi i tij thirri: ‘Namazi i përbashkët!’ U mblodhëm dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit e na mbajti një fjalim. Ai tha: ‘Nuk ka pasur asnjë pejgamber para meje që të mos e kishte detyrë t'i tregonte umetit të tij atë që ai e dinte se ishte e mirë për ta, dhe t'i paralajmëronte ata për atë që ai e dinte se ishte e keqe për ta. Sigurisht, mirëqenia e këtij umeti tuaj është vendosur në brezat e parë, ndërsa brezat e fundit do të goditen nga sprova dhe gjëra që ju do t'i urreni. Pastaj do të vijnë fitne (trazira) që do ta bëjnë njëra-tjetrën të duket më e lehtë. Besimtari do të thotë: «Kjo do të jetë shkatërrimi im», pastaj ajo do të largohet. Pastaj do të vijë një tjetër fitne e besimtari do të thotë: «Kjo është ajo që do të më shkatërrojë», e pastaj edhe ajo do të kalojë. Kush dëshiron që të largohet nga Zjarri dhe të hyjë në Xhenet, le t'i vijë vdekja duke besuar në Allahun dhe në Ditën e Fundit, dhe le t'i trajtojë njerëzit ashtu siç do të dëshironte që ata ta trajtonin atë. Kushdo që i jep besën një udhëheqësi dhe i jep atij zotimin e tij të sinqertë, le t'i bindet atij aq sa të ketë mundësi. E nëse vjen dikush tjetër për ta sfiduar atë (pushtetin e tij), goditeni në qafë tjetrin.’”

(Abdurrahman bin Abdi Rabbil-Ka’bah) tha: “E futa kokën mes njerëzve dhe thashë: ‘Të betoj në Allahun, a e ke dëgjuar vërtet këtë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)?’ Ai (Abdullahu) tregoi me duar drejt veshëve të tij dhe tha: ‘Veshët e mi e kanë dëgjuar dhe zemra ime e ka nxënë atë.’”