Transmeton Omer bin el-Hatabi: Ai doli një ditë në xhaminë e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe gjeti Muadh bin Xhebelin duke qëndruar ulur pranë varrit të Pejgamberit (s.a.v.s.) e duke qarë. Ai e pyeti: "Pse po qan?" Ai u përgjigj: "Po qaj për shkak të diçkaje që e kam dëgjuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Vërtet, pak syfaqësi është shirk, dhe kushdo që tregon armiqësi ndaj një njeriu të dashur të Allahut (velit), ai i ka shpallur luftë Allahut. Vërtet, Allahu i do ata që janë punëmirë, të devotshëm dhe të fshehtë, të cilët nëse mungojnë nuk kërkohen, e nëse janë prezentë nuk ftohen dhe nuk njihen. Zemrat e tyre janë kandila të udhëzimit; ata dalin fitimtarë nga çdo sprovë e errët dhe e vështirë.'"