⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Fatima bint Kajs: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u fal një ditë dhe u ngjit në minber, e ai nuk ishte ngjitur më parë në të, përveçse ditën e xhuma. Njerëzit u shqetësuan nga kjo, andaj pati prej tyre që qëndronin në këmbë e të tjerë që ishin ulur. Ai u bëri shenjë me dorë që të uleshin dhe tha: "Pasha Allahun, nuk jam ngritur në këtë vendin tim për ndonjë çështje që ju sjell dobi, as për nxitje apo paralajmërim, porse Temim ed-Dariu erdhi tek unë dhe më tregoi një lajm që ma hoqi gjumin e drekës nga gëzimi dhe kënaqësia, prandaj dëshirova ta ndaja gëzimin e Pejgamberit tuaj me ju. Një kushëri i Temim ed-Dariut më tregoi se era i hodhi ata në një ishull që nuk e njihnin, kështu që zbritën në varkat e anijes dhe dolën në të. Atje panë diçka me shumë qime dhe ngjyrë të zezë. I thanë: 'Çfarë je ti?' Ajo tha: 'Unë jam el-Xhessase.' I thanë: 'Na trego.' Ajo u tha: 'Unë nuk do t'ju tregoj asgjë e as nuk do t'ju pyes, por ja ku është ky manastir që po e shihni, shkoni tek ai, sepse në të është një njeri që digjet nga dëshira që t'i tregoni e ai t'ju tregojë juve.' Ata shkuan dhe hynë tek ai, kur panë një plak të lidhur fort me pranga, që shfaqte trishtim të madh dhe ankohej shumë. Ai u tha atyre: 'Nga vini?' Ata u përgjigjën: 'Nga Shami.' Ai pyeti: 'Çfarë bënë arabët?' Ata thanë: 'Ne jemi popull prej arabëve, për çfarë po pyet?' Ai tha: 'Çfarë bëri ky njeriu që u shfaq mes jush?' Ata i thanë: 'Mirë, u bëri ballë disa fiseve dhe Allahu e ndihmoi kundër tyre, andaj çështja e tyre sot është e bashkuar, Zoti i tyre është një dhe feja e tyre është një.' Ai pyeti: 'Çfarë u bë me burimin e Zugurit?' Ata thanë: 'Mirë, njerëzit i ujisin të mbjellat prej tij dhe marrin ujë për të pirë.' Ai pyeti: 'Çfarë u bë me hurmat mes Amanit dhe Bejsanit?' Ata thanë: 'Ato japin fruta çdo vit.' Ai pyeti: 'Çfarë u bë me liqenin e Tiberisë?' Ata thanë: 'Uji i tij vërshon nga bollëku.' Atëherë ai rënkoi thellë tri herë dhe tha: 'Sikur të çlirohesha nga këto pranga, nuk do të linha vend pa e shkelur me këta dy këmbët e mia, përveç Tajbes, sepse në të nuk kam rrugë për të hyrë.'" Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Këtu përfundon gëzimi im. Kjo është Tajbeja (Medina). Pasha Atë në Dorën e të Cilit është shpirti im, nuk ka rrugë të ngushtë, të gjerë, fushë apo mal në të, që nuk ka mbi të një melek me shpatë të zhveshur deri në Ditën e Kiametit."