Transmeton Ebu Said el-Hudriu se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Do të lëshohen Jexhuaxhët dhe Mexhuaxhët dhe ata do të dalin ashtu siç ka thënë Allahu i Madhëruar: 'duke ardhur me vrap nga çdo lartësi'. Ata do të përhapen nëpër tokë dhe muslimanët do të tërhiqen prej tyre derisa pjesa e mbetur e muslimanëve të mbyllen nëpër qytetet dhe fortesat e tyre, duke marrë me vete edhe bagëtinë e tyre. Ata do të kalojnë pranë një lumi dhe do të pinë prej tij derisa të mos lënë asgjë, saqë kur të kalojnë të fundit e tyre, njëri prej tyre do të thotë: 'Në këtë vend dikur ka pasur ujë'. Ata do të mbizotërojnë mbi tokë dhe atëherë dikush prej tyre do të thotë: 'Këta janë njerëzit e tokës, ne i mbaruam ata. Tani le të luftojmë banorët e qiellit!' Pastaj njëri prej tyre do ta hedhë shtizën e tij drejt qiellit dhe ajo do të kthehet e mbuluar me gjak, e ata do të thonë: 'I vramë banorët e qiellit'. Ndërkohë që ata do të jenë në këtë gjendje, Allahu do të dërgojë një lloj krimbi, si ai që prek hundët e deleve, i cili do t’u ngjitet në qafat e tyre dhe ata do të vdesin si karkalecat, të grumbulluar mbi njëri-tjetrin. Në mëngjes, muslimanët nuk do të dëgjojnë asnjë zhurmë prej tyre dhe do të thonë: 'Kush është ai burrë që e sakrifikon veten për të parë se çfarë kanë bërë ata?' Një burrë do të zbresë, duke e bërë veten gati që ta vrasin, por do t'i gjejë ata të vdekur. Atëherë ai do të thërrasë: 'O njerëz, gëzohuni, se armiku juaj ka vdekur!' Atëherë njerëzit do të dalin dhe do t'i lëshojnë bagëtitë e tyre, por ato nuk do të kenë çfarë të kullosin tjetër përveç mishit të tyre, prej të cilit do të majmen aq shumë sa nuk janë majmur kurrë nga asnjë bimë që kanë ngrënë."