Transmeton Hababi: Lidhur me fjalën e Allahut të Lartësuar: "Dhe mos i dëbo ata që e lusin Zotin e tyre mëngjes e mbrëmje..." deri te fjala e Tij: "...e të bëhesh prej të padrejtëve." Ai tregoi: Akra' bin Habis et-Temimi dhe Ujejneh bin Hisn el-Fezari erdhën dhe e gjetën të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) bashkë me Suhejbin, Bilallin, Amarin dhe Hababin, duke ndenjur me disa besimtarë që ishin të dobët (nga gjendja shoqërore). Kur i panë ata rreth Pejgamberit (s.a.v.s.), i nënçmuan. Ata u veçuan me të dhe i thanë: "Ne dëshirojmë që të na caktosh një ndenjë të veçantë vetëm për ne, në mënyrë që arabët ta njohin vlerën tonë. Delegacionet e arabëve vijnë tek ti dhe ne ndiejmë turp që ata të na shohin me këta skllevër. Prandaj, kur të vijmë ne, largoji ata nga prania jote, e kur të mbarojmë ne, ulu me ta nëse dëshiron." Ai tha: "Po." Ata i thanë: "Na shkruaj një dokument për këtë." Ai kërkoi një fletë dhe thirri Aliun për të shkruar, ndërsa ne ishim ulur në një qoshe. Atëherë zbriti Xhibrili (a.s.) dhe tha: "Dhe mos i dëbo ata që e lusin Zotin e tyre mëngjes e mbrëmje, duke kërkuar Fytyrën e Tij. Ti nuk mban asnjë llogari për ta, e as ata nuk mbajnë asnjë llogari për ty, që t'i dëbosh e të bëhesh prej të padrejtëve." Pastaj i përmendi Akra' bin Habisin dhe Ujejneh bin Hisnin dhe u shpall: "Kështu Ne i sprovuam disa prej tyre me të tjerët, që të thonë: 'A këta janë ata që Allahu i ka dhuntisur mes nesh?' A nuk i njeh Allahu më së miri falënderuesit?" Pastaj u shpall: "E kur të vijnë tek ti ata që u besojnë ajeteve Tona, thuaju: 'Selamun alejkum' (Paqja qoftë mbi ju); Zoti juaj i ka detyruar Vetes mëshirën." Ai tha: Atëherë u afruam aq pranë tij saqë gjunjët tanë prekën gjunjët e tij, ndërkohë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po rrinte me ne. Kur ai dëshironte të ngrihej, ngrihej dhe na linte. Atëherë Allahu shpalli: "Dhe bëhu i durueshëm me ata që e lusin Zotin e tyre mëngjes e mbrëmje, duke kërkuar Fytyrën e Tij; dhe sytë e tu mos u largohen prej tyre" – pra mos u ulu me parinë – "duke dëshiruar stolitë e jetës së kësaj bote; dhe mos iu bind atij, zemrën e të cilit e kemi bërë të pakujdesshme ndaj përmendjes Sonë" – që do të thotë Ujejnehun dhe Akra'in – "dhe i jepet epshit të vet, e çështja e tij ka marrë fund." Ai tha: "Pra, shkatërrim." Ai tha: "Bëhet fjalë për çështjen e Ujejnehut dhe Akra'it." Pastaj u dha atyre shembullin e dy burrave dhe shembullin e jetës së kësaj bote. Hababi tha: "Ne rrinim me Pejgamberin (s.a.v.s.) dhe kur vinte koha që ai të largohej, ne ngriheshim dhe e linim atë, e pastaj ai largohej vetë."