Transmeton Omer ibn el-Hatabi:

Hyrra te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kur ai ishte i ulur mbi një rrogoz. U ula dhe pashë se ai mbante veshur vetëm një izar (copë rreth belit) dhe nuk kishte asgjë tjetër mes tij dhe rrogozit, ndërsa rrogozi i kishte lënë shenja në anën e trupit të tij. Pashë një grusht elb, afërsisht sa një sa', disa gjethe akacieje në një cep të dhomës dhe një lëkurë të varur. Sytë më u mbushën me lot, e ai më tha: "Përse po qan, o biri i Hatabit?" I thashë: "O Pejgamber i Allahut, e si të mos qaj? Ky rrogoz të ka lënë shenja në anën e trupit dhe nuk shoh në depon tënde asgjë tjetër përveç kësaj që po shoh, ndërkohë që Kisra dhe Çezari jetojnë mes frutave dhe lumenjve. Ti je Pejgamberi i Allahut dhe i Zgjedhuri i Tij, e kjo është e gjitha që ke." Ai tha: "O biri i Hatabit, a nuk je i kënaqur që për ne të jetë Ahireti, kurse për ata kjo botë?" Thashë: "Po."