⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Hudhejfe:
I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na ka treguar dy hadithe. Njërin prej tyre e kam parë të realizuar, ndërsa tjetrin jam duke e pritur. Ai na tha: "Besnikëria (amaneti) zbriti në rrënjët e zemrave të njerëzve. Pastaj zbriti Kurani, kështu që ata mësuan nga Kurani dhe mësuan nga Suneti." Pastaj ai (s.a.v.s.) na tregoi për largimin e besnikërisë, duke thënë: "Njeriu do të bëjë një sy gjumë dhe besnikëria do t'i merret nga zemra e tij, duke lënë pas një gjurmë të zbehtë. Pastaj do të flejë përsëri dhe besnikëria do t'i merret nga zemra e tij, duke lënë një gjurmë si flluskë, sikur të rrokullisje një thëngjill mbi këmbën tënde e ajo të ënjtej; do ta shihje të ënjtur, por pa asgjë brenda." Pastaj ai (s.a.v.s.) mori një guralec dhe e rrokullisi mbi këmbën e tij e tha: "Njerëzit do të bëjnë tregti me njëri-tjetrin, por vështirë se do të mbetet dikush që do ta kryejë amanetin, derisa të thuhet: 'Në filan fisin qenka një njeri i besueshëm'. Dhe për një njeri do të thuhet: 'Sa i fortë qenka, sa i rregullt qenka, sa i mençur qenka', ndërkohë që në zemrën e tij nuk do të ketë besim as sa pesha e një kokrre sinapi." Hudhejfeja shtoi: "Më ka kaluar një kohë kur nuk më interesonte se me cilin prej jush bëja tregti; nëse ishte mysliman, feja e tij do ta detyronte të m’i kryente detyrimet ndaj meje, e nëse ishte i krishterë ose hebre, sundimtari do ta detyronte të m’i kryente ato. Ndërsa sot, unë nuk do të bëja tregti me ju, përveçse me filanin apo filanin."