⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Itban bin Maliku: O i Dërguari i Allahut, shikimi im është dobësuar dhe unë jam imam i popullit tim. Kur bien shira të mëdha, lugina që gjendet mes meje dhe tyre mbushet me ujë dhe unë nuk mund të shkoj në xhaminë e tyre që t'u prij në namaz. Prandaj, o i Dërguari i Allahut, dëshiroj shumë që të vish e të falësh namaz në shtëpinë time, në një vend që unë ta marr për vendfalje. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Do ta bëj këtë, në dashtë Allahu." Itbani tha: Të nesërmen, kur u ngrit dita, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi së bashku me Ebu Bekër es-Siddikun. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kërkoi leje për të hyrë dhe unë e lejova. Ai nuk u ul sapo hyri, por tha: "Ku dëshiron që të falem në shtëpinë tënde?" Unë i tregova një anë të shtëpisë, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit dhe mori tekbirin, ndërsa ne u rreshtuam pas tij. Ai i fali dy rekate dhe pastaj dha selam. Ne e mbajtëm atë për një gjellë me mish që kishim përgatitur. Ndërkohë, burrat nga lagjja u mblodhën në shtëpi derisa u bënë shumë. Njëri prej tyre pyeti: "Ku është Malik bin Duhshuni?" Dikush tha: "Ai është munafik, nuk e do Allahun dhe të Dërguarin e Tij." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Mos e thuaj këtë! A nuk e sheh se ai ka thënë 'La ilaha ill-Allah' duke synuar me këtë vetëm kënaqësinë e Allahut?" Ata thanë: "Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më mirë." Ai tha: "Ne shohim vetëm shoqërimin dhe bisedat e tij me munafikët." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, Allahu ia ka ndaluar Zjarrin secilit që thotë 'La ilaha ill-Allah', duke kërkuar me këtë kënaqësinë e Allahut."