⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Xhabir bin Abdullahu: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mbante hutbe, i skuqeshin sytë, i ngritej zëri dhe i shtohej ashpërsia, aq sa dukej sikur po paralajmëronte një ushtri duke thënë: "Armiku po ju sulmon në mëngjes apo në mbrëmje!" Ai thoshte: "Unë dhe Kiameti jemi dërguar si këta të dy", dhe bashkonte gishtin tregues me gishtin e mesëm. Më pas thoshte: "E më tej, vërtet thënia më e mirë është Libri i Allahut, udhëzimi më i mirë është udhëzimi i Muhamedit (s.a.v.s.), ndërsa punët më të këqija janë ato të shpikurat, dhe çdo bidat është humbje." Pastaj thoshte: "Unë jam më i afërt për çdo besimtar sesa vetë vetja e tij. Kush lë pas pasuri, ajo i takon familjes së tij, ndërsa kush lë pas borxh apo familje të pambrojtur, ata mbeten nën kujdesin tim dhe përgjegjësia bie mbi mua."