⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Zejnebja, bashkëshortja e Abdullahut:
I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O ju gra, jepni sadaka, qoftë edhe nga stolitë tuaja." Ajo u kthye te Abdullahu dhe i tha: "Ti je një njeri me pak pasuri, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na ka urdhëruar të japim sadaka. Shko te ai dhe pyete; nëse kjo llogaritet si sadaka prej meje për ty, atëherë mirë, përndryshe do t'ia jap dikujt tjetër." Abdullahu më tha: "Më mirë shko ti vetë."
Kështu, unë shkova dhe te dera e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) gjeta një grua tjetër nga Ensari, e cila kishte të njëjtin qëllim si unë. Mbi të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) rrezatonte një madhështi e madhe. Atëherë doli Bilali dhe ne i thamë: "Shko te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe njoftoje se dy gra janë te dera dhe pyesin nëse u quhet sadaka dhënia e saj bashkëshortëve të tyre dhe jetimëve që janë nën kujdesin e tyre, por mos i trego se kush jemi ne."
Bilali hyri te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe e pyeti. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pyeti: "Kush janë ato?" Ai u përgjigj: "Një grua nga Ensari dhe Zejnebja." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pyeti: "Cila prej Zejnebeve?" Ai tha: "Bashkëshortja e Abdullahut." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ato marrin dy shpërblime: shpërblimin e lidhjes farefisnore dhe shpërblimin e sadakasë."