Transmeton Ebu Mes'udi: Ne u urdhëruam të jepnim sadaka, ndonëse ishim punëtorë krahu. Ebu Akili dha lëmoshë gjysmë sa’i, ndërsa erdhi një burrë tjetër që dha më shumë se aq. Munafikët thanë: "Vërtet Allahu nuk ka nevojë për sadakanë e këtij, kurse ky tjetri nuk e bëri këtë veçse për sy e faqe." Atëherë u shpall ajeti: "Ata që përqeshin besimtarët të cilët japin sadaka vullnetarisht, si dhe ata që nuk gjejnë çfarë të japin përveç mundit të tyre..." (et-Teube, 79).