⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Katade: Babai im shkoi me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në vitin e Hudejbijes. Shokët e tij hynë në gjendjen e Ihramit, ndërsa ai nuk ishte në Ihram, sepse të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) i ishte dhënë lajmi se armiku ishte në Gajka. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u nis përpara. Ai (Ebu Katade) tha: Ndërkohë që isha me shokët e tij, teksa po buzëqeshnin me njëri-tjetrin, pashë një gomar të egër. E sulmova me shtizë dhe e kapa. Kërkova ndihmën e tyre, por ata refuzuan të më ndihmonin, kështu që hëngrëm nga mishi i tij. Megjithatë, kishim frikë se mos mbeteshim pas, kështu që u nisa të kërkoja të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Ndonjëherë e shpejtoja kalin e ndonjëherë e ngadalësoja. Në mes të natës takova një burrë nga fisi Benu Gifar dhe e pyeta: "Ku e takove të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)?" Ai tha: "E lashë në Tehin, ndërsa kishte ndërmend të ndalonte në Sukja." Kur e arrita, i thashë: "O i Dërguari i Allahut, shokët tuaj ju përcjellin selamin dhe mëshirën e Allahut dhe kanë frikë se mos mbeten pas, prandaj pritini." Ai i priti ata. Unë i thashë: "O i Dërguari i Allahut, kam gjuajtur një gjah dhe kam ende me vete prej tij." Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) u tha njerëzve: "Hajeni!" - ndonëse ata ishin në gjendjen e Ihramit.