⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Abdullah bin ez-Zubejri: Ai u ngrit në Mekë dhe tha: "Vërtet, disa njerëzve Allahu ua ka verbuar zemrat ashtu siç ua ka verbuar shikimin, duke dhënë fetva për martesën e përkohshme (mut’a)" - duke aluduar për një person (Ibn Abbasin). Ky i fundit e thirri dhe i tha: "Ti je një njeri i vrazhdë dhe i trashë. Për jetën time, mut’aja është praktikuar në kohën e prijësit të të devotshmëve" - duke pasur parasysh të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Ibn ez-Zubejri i tha: "Provoje vetë dhe, pasha Allahun, nëse e bën këtë, do të të gurëzoj me gurët e tu." Halid bin el-Muhaxhir tregon se ndërsa ishte ulur me një person, erdhi dikush dhe kërkoi fetva për mut’anë dhe ai e lejoi. Atëherë Ibn Ebi Amre el-Ensariu i tha: "Prit pak! Kjo ishte një lehtësim në fillimet e Islamit për ata që ishin të shtrënguar nga nevoja, siç është puna me ngordhësirën, gjakun dhe mishin e derrit, pastaj Allahu e bëri fenë të prerë dhe e ndaloi atë." Sebra el-Xhuheniu tregon: "Kam bërë martesë të përkohshme me një grua nga fisi Banu Amir për dy mantele në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na e ndaloi mut’anë."