Transmeton Xhabiri: Një grua në Medine i dha djalit të saj një kopsht si dhuratë për jetë (Umra). Më pas ai vdiq, e pas tij vdiq edhe ajo. Ajo la pas fëmijë, ndërsa djali që e kishte marrë kopshtin kishte vëllezër (djemtë e tjerë të gruas). Fëmijët e gruas thanë: "Kopshti na u kthye ne." Ndërsa djemtë e atij që i ishte dhënë kopshti thanë: "Ky kopsht i takonte babait tonë gjatë jetës së tij dhe pas vdekjes së tij." Ata e dërguan mosmarrëveshjen e tyre te Tariku, i liri i Uthmanit. Ai thirri Xhabirin, i cili dëshmoi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kishte gjykuar se dhuntia e jetës (Umra) i takon atij që i është dhënë. Tariku gjykoi sipas kësaj dhe më pas i shkroi Abdylmelikut duke e njoftuar për dëshminë e Xhabirit. Abdylmeliku tha: "Xhabiri ka thënë të vërtetën." Kështu Tariku e zbatoi atë vendim dhe ai kopsht u mbeti pasardhësve të atij që i ishte dhënë dhuntia deri më sot.