⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Se'd ibn Ebi Vakkasi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më vizitoi gjatë sëmundjes sime, e cila më solli buzë vdekjes në vitin e Haxhit të Lamtumirës. I thashë: "O i Dërguari i Allahut, ti po e sheh dhimbjen që më ka kapluar. Unë jam njeri që posedon pasuri dhe nuk kam trashëgimtar tjetër përveç një vajze. A të jap si sadaka dy të tretat e pasurisë sime?" Ai tha: "Jo." Thashë: "A ta jap gjysmën e saj si sadaka?" Ai tha: "Jo." Pastaj tha: "Jep një të tretën, e edhe një e treta është shumë. T'i lësh trashëgimtarët e tu të pasur është më mirë sesa t'i lësh të varfër, që t'u kërkojnë lëmoshë njerëzve. Çdo gjë që shpenzon duke kërkuar kënaqësinë e Allahut, do të shpërblehesh për të, madje edhe për kafshatën e ushqimit që e vë në gojën e gruas sate." Thashë: "O i Dërguari i Allahut, a do të mbetem pas shokëve të mi?" Ai (s.a.v.s.) tha: "Nëse mbetesh pas tyre dhe bën ndonjë punë me të cilën kërkon kënaqësinë e Allahut, kjo do të t'i rrisë shkallët dhe gradat e tua. Ndoshta ti do të jetosh gjatë, që përmes teje të përfitojnë disa njerëz e të dëmtohen të tjerë. O Allah, plotësoju hixhretin shokëve të mi dhe mos i kthe ata prapa." Por i mjeri ishte Se'd ibn Havle. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndjeu keqardhje për të, sepse ai vdiq në Mekë.