⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Enes b. Maliku: Kur Muhaxhirët emigruan nga Meka në Medine, ata erdhën pa pasur asgjë me vete, ndërsa Ensarët kishin tokë dhe kopshte me hurma. Ensarët i ndanë pasuritë e tyre me Muhaxhirët me kusht që Muhaxhirët t'u jepnin gjysmën e frutave të kopshteve çdo vit, në këmbim të punës dhe mundit që do të bënin. Nëna e Enes b. Malikut, e cila quhej Umm Sulejm dhe ishte gjithashtu nëna e Abdullah b. Ebi Talhas (vëllait të Enesit nga nëna), i kishte dhuruar të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) disa pemë hurmash të saj. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ia dha ato Umm Ejmenit, ish-robëreshës së tij të liruar dhe nënës së Usama b. Zejdit. Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) përfundoi luftën me banorët e Hajberit dhe u kthye në Medine, Muhaxhirët ua kthyen Ensarëve dhuratat që kishin marrë prej frutave të tyre. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ia ktheu nënës sime pemët e saj dhe i dha Umm Ejmenit pemë të tjera nga kopshti i tij në vend të tyre. Umm Ejmeni, nëna e Usama b. Zejdit, kishte qenë shërbëtore e Abdullah b. Abdul-Muttalibit dhe ishte me origjinë nga Abisinia. Kur Aminia lindi të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) pas vdekjes së babait të tij, Umm Ejmeni u kujdes për të derisa ai u rrit. Më vonë, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e liroi atë dhe e martoi me Zejd b. Harithen. Ajo vdiq pesë muaj pas vdekjes së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.).