⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Seleme b. el-Ekua:
Ne luftuam krah të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) në Hunejn. Kur u ballafaquam me armikun, unë përparova dhe u ngjita në një kodër. Një burrë nga pala armike u drejtua nga unë dhe unë e qëllova atë me shigjetë. Ai u fsheh prej meje dhe nuk e mora vesh se çfarë bëri, por pashë që një grup njerëzish u shfaqën nga kodra tjetër. Ata dhe shokët e Pejgamberit (s.a.v.s.) u ndeshën në luftim, por shokët e Pejgamberit (s.a.v.s.) u zmbrapsën, ashtu siç u zmbrapsa edhe unë i thyer. Unë kisha dy pelerina, njërën prej të cilave e kisha lidhur rreth belit, ndërsa tjetrën e kisha hedhur mbi shpatulla. Rrobën e lidhur në bel e kisha lëshuar, andaj i mblodha të dyja bashkë. Kalova pranë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), i cili ishte hipur mbi mushkën e tij të bardhë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "I biri i El-Ekua-it qenka tronditur." Kur armiqtë e rrethuan të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.), ai zbriti nga mushka, mori një grusht dhe nga toka dhe ua hodhi në fytyrat e tyre duke thënë: "U shëmtofshin këto fytyra!" Nuk mbeti asnjë njeri prej tyre pa iu mbushur sytë me dhe nga ai grusht. Kështu, ata u kthyen prapa duke ikur dhe Allahu i Madhëruar e i Lavdëruar i mposhti ata, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ndau plaçkën e tyre të luftës mes muslimanëve.