⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ibn Mes'udi: Derisa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po falte namazin pranë Qabes, Ebu Xhehli dhe shokët e tij ishin ulur aty pranë. Një ditë më parë ishte therur një deve, andaj Ebu Xhehli tha: “Kush prej jush do të shkojë të marrë placentën e devesë së filanit dhe ta vendosë atë mbi shpatullat e Muhamedit kur ai të bjerë në sexhde?” Atëherë, njeriu më i mjerë i atij populli u ngrit dhe e mori atë. Kur Pejgamberi (s.a.v.s.) ra në sexhde, ai ia vendosi atë në mes të shpatullave. Ata filluan të qeshnin aq shumë saqë anonin nga njëri-tjetri prej të qeshurave, ndërsa unë po qëndroja duke parë. Sikur të kisha fuqi, do ta kisha larguar atë nga shpina e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Pejgamberi (s.a.v.s.) mbeti në sexhde dhe nuk e ngrinte kokën derisa dikush shkoi dhe njoftoi Fatimen, e cila atëherë ishte vajzë e vogël. Ajo erdhi dhe e hoqi atë prej tij, pastaj u kthye nga ata duke i qortuar. Kur Pejgamberi (s.a.v.s.) e përfundoi namazin e tij, e ngriti zërin dhe u lut kundër tyre. Kur ai lutej, lutej tri herë, dhe kur kërkonte diçka, kërkonte tri herë. Pastaj tha tri herë: “O Allah, merru me Kurejshët!” Kur e dëgjuan zërin e tij, u ndalën së qeshuri dhe u frikësuan nga lutja e tij. Pastaj ai tha: “O Allah, merru me Ebu Xhehl bin Hishamin, Utbe bin Rebi’an, Shejbe bin Rebi’an, Velid bin Ukben, Umeje bin Halefin dhe Ukbe bin Ebi Muajtin!” – dhe përmendi të shtatin, por nuk e mbajta mend. Pasha Atë që e dërgoi Muhamedin (s.a.v.s.) me të vërtetën, i kam parë të gjithë ata që ai i emërtoi të vrarë në ditën e Bedrit, e pastaj duke u tërhequr zvarrë për t’u hedhur në pus, pusin e Bedrit. Ebu Is-haku tha se emri i Velid bin Ukbes është përmendur gabimisht në këtë hadith.