Sahih Muslim » The Book of Jihad and Expeditions » The persecution suffered by the prophet (saws) at the hands of the idolaters and hypocrites
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَاجِدٌ وَحَوْلَهُ نَاسٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِذْ جَاءَ عُقْبَةُ بْنُ أَبِي مُعَيْطٍ بِسَلاَ جَزُورٍ فَقَذَفَهُ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَرْفَعْ رَأْسَهُ فَجَاءَتْ فَاطِمَةُ فَأَخَذَتْهُ عَنْ ظَهْرِهِ وَدَعَتْ عَلَى مَنْ صَنَعَ ذَلِكَ فَقَالَ ‏ "‏ اللَّهُمَّ عَلَيْكَ الْمَلأَ مِنْ قُرَيْشٍ أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ وَعُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَعُقْبَةَ بْنَ أَبِي مُعَيْطٍ وَشَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَأُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ أَوْ أُبَىَّ بْنَ خَلَفٍ ‏"‏ ‏.‏ شُعْبَةُ الشَّاكُّ قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُمْ قُتِلُوا يَوْمَ بَدْرٍ فَأُلْقُوا فِي بِئْرٍ غَيْرَ أَنَّ أُمَيَّةَ أَوْ أُبَيًّا تَقَطَّعَتْ أَوْصَالُهُ فَلَمْ يُلْقَ فِي الْبِئْرِ ‏.‏
#4519 It has been narrated by Abdullah (b. Mas'ud) who said:
When the Messenger of Allah (ﷺ) was lying postrate in prayer and around him were some people from the Quraish, 'Uqba b. Abu Mu'ait brought the foetus of a she-camel and threw it on the back of the Messenger of Allah (ﷺ). He did not raise his head until Fatima arrived, removed it from his back and cured him who had done that (ugly act). He said: O Allah, it is for Thee to deal with the chiefs of the Quraish. Abu Jahl b. Hisham, 'Utba b. Rabi'a. Uqba b. Abu Mu'ait, Shaiba b. Rabi'a, Umayya b. Khalaf or Ubayy b. Khalaf (Shu'ba, one of the narrator of this tradition is in doubt about the exact person). I saw that all were slain in the Battle of Badr and their dead bodies were thrown into a well, except that of Umayya or Ubayy which was cut into pieces and was thrown into the well.
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Abdullahu:

Derisa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte në sexhde dhe rreth tij ishin disa njerëz prej Kurejshëve, erdhi Ukbe b. Ebi Muit me plaçën (mbetjet e brendshme) e një deveje dhe e hodhi atë mbi shpinën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Ai nuk e ngriti kokën derisa erdhi Fatimja, e hoqi atë nga shpina e tij dhe i mallkoi ata që e bënë atë veprim. Atëherë ai (s.a.v.s.) tha: "O Allah, Ty t’i lë krerët e Kurejshëve: Ebu Xhehël b. Hishamin, Utbe b. Rebian, Ukbe b. Ebi Muitin, Shejbe b. Rebian dhe Umeje b. Halefin ose Ubejj b. Halefin." (Shube, një nga transmetuesit, ishte në dyshim për emrin e fundit). Transmetuesi tha: I pashë të gjithë ata të vrarë në ditën e Bedrit dhe trupat e tyre u hodhën në një pus, përveç Umejes ose Ubejjt, trupi i të cilit ishte copëtuar, andaj nuk u hodh në pus.
Database ID: 67792 Views: 17