⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Aishja: Ajo e pyeti të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.): "O i Dërguari i Allahut, a ka kaluar mbi ty ndonjë ditë më e vështirë se dita e Uhudit?" Ai u përgjigj: "Kam përjetuar shumë nga populli yt, por më e rënda ishte ajo që përjetova prej tyre në ditën e Akabes, kur ia paraqita veten (thirrjen) Ibn Abd Jalil bin Abd Kulalit, por ai nuk m'u përgjigj ashtu siç dëshiroja. U largova i brengosur e i pikëlluar, dhe nuk erdha në vete derisa arrita në Karn al-Tha'alib. Aty ngrita kokën dhe pashë një re që më bënte hije. Shikova dhe në të ishte Xhibrili, i cili më thirri e më tha: 'Vërtet, Allahu i Madhëruar e ka dëgjuar atë që të tha populli yt dhe si t'u përgjigjën ata. Ai ka dërguar te ti melekun e maleve që ta urdhërosh për çfarë të dëshirosh të bëjë me ta'. Atëherë më thirri meleku i maleve, më përshëndeti me selam dhe tha: 'O Muhamed, Allahu e ka dëgjuar atë që të tha populli yt. Unë jam meleku i maleve dhe Zoti yt më ka dërguar te ti që të më urdhërosh sipas dëshirës sate. Nëse dëshiron, unë do t'i përplas mbi ta dy malet (e Mekës)'. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: 'Përkundrazi, unë shpresoj që Allahu të nxjerrë nga pasardhësit e tyre njerëz që do ta adhurojnë vetëm Allahun Një dhe nuk do t'i shoqërojnë Atij asgjë'."