⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ibn Abbasi: Sikur të mos kisha frikë se po bëj mëkat duke fshehur dijen, nuk do t'i kisha shkruar atij. Nexhda i shkroi atij duke e pyetur: Më trego nëse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i merrte gratë me vete në Xhihad; nëse po, a u ndante atyre pjesë të rregullt nga plaçka e luftës; a i vriste fëmijët e armikut; deri kur një jetim konsiderohet i tillë dhe kujt i takon Humsi (një e pesta e plaçkës). Ibn Abbasi i shkroi: Më ke shkruar duke më pyetur nëse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i merrte gratë me vete në luftë. Ai vërtet i merrte ato në betejë; ato i mjekonin të plagosurit dhe u jepeshin shpërblime nga plaçka e luftës, por ai nuk u caktonte atyre pjesë të rregullt. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk i vriste fëmijët, prandaj as ti mos i vrit fëmijët. Gjithashtu më ke shkruar duke më pyetur se kur përfundon jetimllëku i jetimit. Për jetën time, ndodh që njeriut t'i rritet mjekra, por ai mbetet i paaftë për të marrë hakun e tij apo për të përmbushur detyrimet ndaj të tjerëve. Kur ai mund t'i mbrojë interesat e veta si njerëzit e rritur, atëherë ai nuk është më jetim. Dhe më ke shkruar duke më pyetur për Humsin se kujt i takon. Ne thonim se ai na takon neve, por populli ynë na e mohoi këtë.