Transmeton Enes ibn Maliku: Një ditë shkova te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe e gjeta atë të ulur me shokët e tij duke biseduar, ndërkohë që barkun e kishte lidhur me një fashë. (Usama tha: Jam në dyshim nëse kishte vendosur gur në bark apo jo). I pyeta disa nga shokët e tij: "Pse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka lidhur barkun?" Ata u përgjigjën: "Nga uria." Atëherë shkova te Ebu Talha, bashkëshorti i Umm Sulejmit, vajzës së Milhanit, dhe i thashë: "O babai im, e pashë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) me barkun e lidhur, andaj i pyeta disa nga shokët e tij dhe më thanë se kjo ishte nga uria." Ebu Talha hyri te nëna ime dhe e pyeti: "A kemi diçka?" Ajo u përgjigj: "Po, kam disa copa buke dhe ca hurma. Nëse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na vjen vetëm, mund ta ngopim, por nëse vjen dikush tjetër me të, kjo do të jetë e pakët për ta." Pastaj ai e tregoi pjesën tjetër të hadithit.