⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Mikdadi: Unë dhe dy shokët e mi ishim aq të rraskapitur nga uria, saqë na ishin mjegulluar dëgjimi dhe shikimi. Ua paraqitëm gjendjen tonë shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), por asnjëri prej tyre nuk mundi të na mirëpriste. Kështu, erdhëm te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili na mori në shtëpinë e tij, ku ndodheshin tri dhi. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Milni këtë qumësht mes nesh." Ne i molëm ato dhe secili prej nesh piu pjesën e vet, ndërsa pjesën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) e lamë mënjanë. Ai (s.a.v.s.) e kishte zakon të vinte gjatë natës dhe të përshëndeste në një mënyrë që nuk e zgjonte atë që flinte, por e dëgjonte ai që ishte zgjuar. Pastaj shkonte në xhami dhe falte namazin, e më pas vinte te pija e tij dhe pinte. Një natë më erdhi shejtani, pasi kisha pirë pjesën time, dhe më tha: "Muhamedi po shkon tek Ensarët, të cilët do ta gostisin dhe ai do të gjejë tek ata atë që i nevojitet, prandaj nuk ka nevojë për këtë gllënjkë qumështi." Kështu, e mora atë dhe e piva. Kur ajo zbriti në stomakun tim dhe u sigurova se nuk kishte më kthim, shejtani më bëri të pendohesha e më tha: "Mjerë ti! Çfarë bëre? Pive pijen e Muhamedit! Kur ai të vijë e të mos e gjejë, do të lutet kundër teje dhe ti do të shkatërrohesh, duke humbur këtë botë dhe Ahiretin." Kisha një mbulesë që, kur e vendosja mbi këmbë, më zbulohej koka, e kur e vendosja mbi kokë, më zbuloheshin këmbët. Nuk më zinte gjumi, ndërsa dy shokët e mi flinin sepse nuk kishin bërë atë që bëra unë. Atëherë erdhi Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe dha selam ashtu siç jepte zakonisht. Pastaj shkoi në xhami dhe fali namazin, e më pas erdhi te pija e tij. Kur e zbuloi enën dhe nuk gjeti asgjë në të, ai ngriti kokën drejt qiellit. Unë thashë me vete: "Tani do të lutet kundër meje dhe unë do të shkatërrohem." Por ai (s.a.v.s.) tha: "O Allah, ushqeje atë që më ushqeu dhe jepi të pijë atij që më dha të pijë." Atëherë e shtrëngova mbulesën rreth vetes, mora thikën dhe shkova te dhitë që të therrja më të majmen prej tyre për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Pashë që ato ishin të gjitha të mbushura me qumësht. Mora enën që i përkiste familjes së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), në të cilën zakonisht milnin qumësht, dhe i mola ato derisa u mbush me shkumë. Erdha te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe ai tha: "A e keni pirë pjesën tuaj të qumështit sonte?" I thashë: "O i Dërguari i Allahut, pi." Ai piu e pastaj ma dha enën mua. Unë i thashë: "O i Dërguari i Allahut, pi sërish." Ai piu dhe ma dha sërish enën. Kur e pashë se Pejgamberi (s.a.v.s.) ishte ngopur dhe unë kisha fituar nga lutja e tij, qesha aq shumë saqë u rrëzova në tokë. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Kjo duhet të jetë një nga bëmat e tua, o Mikdad!" I thashë: "O i Dërguari i Allahut, puna qëndron kështu e kështu, dhe veprova kështu." Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Kjo nuk është gjë tjetër veçse një mëshirë nga Allahu. Përse nuk më tregove që t'i zgjonim edhe dy shokët tanë e të pinin edhe ata prej saj?" I thashë: "Pasha Atë që të dërgoi me të Vërtetën, nuk më bëhet vonë se kush tjetër prej njerëzve përfiton, pasi unë e fitova këtë mirësi bashkë me ty."