⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Said el-Hudriu: Një grup nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ishin në një udhëtim dhe kaluan pranë një fisi arab. Ata kërkuan mikpritje, por ata nuk i pranuan si mysafirë. Ata i pyetën: "A ka ndonjë mes jush që bën rukje, sepse prijësi i fisit është pickuar ose është lënduar?" Një burrë prej tyre tha: "Po." Ai shkoi te ai dhe i bëri rukje me Suretul-Fatihanë, dhe ai u shërua. Atij iu dha një kope dhensh, por ai refuzoi t'i pranonte ato duke thënë: "Nuk i marr derisa t'ia përmend këtë Pejgamberit (s.a.v.s.)." Kur erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.), ia tregoi rastin dhe i tha: "O i Dërguari i Allahut, pasha Allahun, nuk i bëra rukje përveçse me Suretul-Fatihanë." Ai (s.a.v.s.) buzëqeshi dhe tha: "E nga e dite ti se ajo është rukje?" Pastaj tha: "Merrni prej tyre dhe më ndani edhe mua një pjesë bashkë me ju."