⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton një burrë prej Ensarëve, shok i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.): Përderisa ishim ulur një natë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.), ra një yll që ndriçoi fort. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na tha: "Çfarë thoshit në kohën e xhahilijetit kur shihej diçka e tillë?" Ata thanë: "Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri. Ne thoshim se atë natë kishte lindur një njeri i madh ose kishte vdekur një njeri i madh." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Këto nuk gjuhen as për vdekjen e askujt e as për lindjen e askujt. Por, kur Zoti ynë, i Bekuar dhe i Lartësuar qoftë Emri i Tij, e cakton një çështje, bartësit e Arshit bëjnë tesbih (lartësojnë Allahun), e pastaj bëjnë tesbih banorët e qiellit që vijnë pas tyre, derisa tesbihu të arrijë banorët e këtij qielli të kësaj bote. Atëherë ata që vijnë pas bartësve të Arshit i pyesin bartësit e Arshit: 'Çfarë tha Zoti juaj?' Ata i njoftojnë se çfarë ka thënë. Kështu, banorët e qiejve kërkojnë lajme nga njëri-tjetri derisa lajmi të arrijë në këtë qiell të kësaj bote. Atëherë xhindët e vjedhin dëgjimin dhe ua përcjellin miqve të tyre, prandaj ata gjuhen me to. Ajo që ata e sjellin ashtu siç e kanë dëgjuar është e vërtetë, por ata shpifin dhe shtojnë gjëra në të."