⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Muadh bin Xhebeli: Dolëm me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në vitin e betejës së Tebukut. Ai i bashkonte namazet; falte drekën dhe ikindinë së bashku, si dhe akshamin dhe jacinë së bashku. Një ditë ai e shtyu namazin, pastaj doli dhe fali drekën dhe ikindinë së bashku, pastaj hyri dhe doli përsëri e fali akshamin dhe jacinë së bashku. Pastaj tha: "Nëse dëshiron Allahu, ju do të arrini nesër te burimi i Tebukut, por nuk do të arrini atje derisa të zbardhë dita. Kushdo prej jush që shkon atje, të mos e prekë ujin e tij derisa të vij unë." Kur mbërritëm, dy burra kishin arritur para nesh, ndërsa burimi rridhte shumë pak, si një lidhëse këpuce. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i pyeti: "A keni prekur gjë prej ujit të tij?" Ata u përgjigjën: "Po." Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) i qortoi ata dhe u tha atë që deshi Allahu t'u thoshte. Pastaj njerëzit mblodhën me duart e tyre pak nga pak ujë derisa u mblodh një sasi e vogël. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) lau duart dhe fytyrën e tij në të, pastaj e ktheu atë përsëri në burim. Atëherë burimi shpërtheu me ujë të bollshëm derisa njerëzit morën ujë. Pastaj ai tha: "O Muadh, nëse jeton gjatë, do të shohësh se ky vend këtu do të mbushet me kopshte."