Transmeton Ebu Musa:

Kur ishim në Jemen, na arriti lajmi për shpërnguljen e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). U nisëm si muhaxhirë drejt tij; unë dhe dy vëllezërit e mi, unë isha më i vogli prej tyre, njëri ishte Ebu Burde dhe tjetri Ebu Ruhm. Ishin me ne pesëdhjetë e tre ose pesëdhjetë e dy burra nga populli im. U ngjitëm në një anije, por anija na çoi te Nexhashiu në Habeshistan. Atje takuam Xhafer ibn Ebi Talibin dhe shokët e tij. Xhaferi tha: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na ka dërguar këtu dhe na ka urdhëruar të qëndrojmë, prandaj qëndroni me ne." Kështu, qëndruam me të derisa u kthye të gjithë së bashku dhe takuam të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) pikërisht kur ai kishte çliruar Hajberin. Ai na dha pjesë nga plaçka e luftës – ose tha: na dha prej saj – ndërkohë që nuk i dha askujt që nuk kishte qenë i pranishëm në çlirimin e Hajberit, përveç atyre që dëshmuan betejën me të, me përjashtim të njerëzve të anijes sonë bashkë me Xhaferin dhe shokët e tij, të cilëve u ndau pjesë bashkë me ta. Disa njerëz na thoshin neve, pra njerëzve të anijes: "Ne ju kemi paraprirë me hixhret."

Asma bint Umejsi, e cila ishte ndër ata që u kthyen me ne, hyri te Hafsa, bashkëshortja e Pejgamberit (s.a.v.s.), për ta vizituar; ajo kishte emigruar te Nexhashiu me ata që kishin shkuar atje. Atëherë hyri Omeri te Hafsa, ndërkohë që Asmaja ishte aty. Kur Omeri e pa Asmanë, pyeti: "Kush është kjo?" Hafsa u përgjigj: "Është Asma bint Umejsi." Omeri tha: "Kjo habeshitja? Kjo e detit?" Asmaja tha: "Po." Omeri tha: "Ne ju kemi paraprirë me hixhret, prandaj ne kemi më shumë të drejtë te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) sesa ju." Ajo u zemërua dhe tha: "Jo, pasha Allahun, o Omer! Ju ishit me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.), i cili ushqente të uriturit tuaj dhe këshillonte të paditurit tuaj, ndërsa ne ishim në një vend të largët dhe të huaj në Habeshistan, dhe kjo ishte për hir të Allahut dhe të Dërguarit të Tij. Pasha Allahun, nuk do të ha asgjë dhe nuk do të pi asgjë derisa t'ia tregoj të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) atë që the. Ne kemi qenë të lënduar dhe të frikësuar, dhe unë do t'ia përmend këtë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe do ta pyes atë. Pasha Allahun, nuk do të gënjej, nuk do të shmangem dhe nuk do të shtoj asgjë mbi këtë."

Kur erdhi Pejgamberi (s.a.v.s.), ajo i tha: "O i Dërguari i Allahut, Omeri ka thënë kështu e kështu." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ai nuk ka më shumë të drejtë te unë sesa ju. Për atë dhe shokët e tij ka një hixhret, ndërsa për ju, njerëzit e anijes, ka dy hixhrete." Ajo tha: "I kam parë Ebu Musën dhe njerëzit e anijes duke ardhur te unë grupe-grupe për të më pyetur rreth këtij hadithi. Nuk kishte asgjë në këtë botë që t'i gëzonte më shumë apo të ishte më e rëndësishme për ta sesa ajo që u kishte thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)." Ebu Burde ka thënë: "Asmaja tregonte: E kam parë Ebu Musën që kërkonte t'ia përsërisja këtë hadith herë pas here."