⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Enes ibn Maliku: Ishim me Omerin midis Mekës dhe Medines dhe po kërkonim hënën e re. Unë isha një njeri me shikim të mprehtë, kështu që e pashë atë, por askush tjetër përveç meje nuk e pa. Fillova t'i thosha Omerit: "A nuk po e sheh?", por ai nuk e shihte. Atëherë Omeri tha: "Do ta shoh së shpejti (kur të shndritë më shumë)." Pastaj ai filloi të na tregonte për njerëzit e Bedrit e tha: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na i tregonte vendet e vdekjes së njerëzve të Bedrit një ditë më parë, duke thënë: 'Ky do të jetë vendi i vdekjes së filanit nesër, në dashtë Allahu'." Omeri tha: "Pasha Atë që e dërgoi me të vërtetën, ata nuk lëvizën nga vendet që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i kishte caktuar." Pastaj ata u hodhën në një pus mbi njëri-tjetrin. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shkoi tek ata dhe u tha: "O filan, i biri i filanit, dhe o filan, i biri i filanit! A e gjetët të vërtetë atë që Allahu dhe i Dërguari i Tij ju premtuan? Unë e gjeta të vërtetë atë që Allahu më premtoi." Omeri tha: "O i Dërguari i Allahut, si po u flet trupave që nuk kanë shpirt në ta?" Ai tha: "Ju nuk dëgjoni më mirë se ata atë që po them, por ata nuk mund të kthejnë asnjë përgjigje."