Transmeton Ibn Umari: E takova Ibn Sajjadin dy herë. I thashë disave prej shokëve të tij: "A thoni se ai është (Dexhalli)?" Njëri prej tyre tha: "Jo, pasha Allahun." Unë i thashë: "Më gënjeve. Pasha Allahun, disa prej jush më kanë njoftuar se ai nuk do të vdesë derisa të jetë njeriu me më së shumti pasuri dhe fëmijë, dhe ashtu po pretendojnë edhe sot." Pastaj biseduam dhe u ndava prej tij. Më vonë e takova përsëri, ndërsa syri i tij i ishte ënjtur. I thashë: "Kur i ndodhi syrit tënd kjo që po shoh?" Ai tha: "Nuk e di." I thashë: "Nuk e di, ndërkohë që e ke në kokë?" Ai tha: "Nëse Allahu dëshiron, Ai e krijon atë edhe në këtë shkopin tënd." Pastaj ai nxori një hungërimë shumë të fortë, si pallitja e gomarit. Disa nga shokët e mi menduan se unë e godita me shkopin që kisha me vete derisa u thye, por pasha Allahun, unë nuk e ndjeva këtë. Pastaj ai (Ibn Umari) shkoi te Nëna e Besimtarëve (Hafsa) dhe ia tregoi ngjarjen, ndërsa ajo i tha: "Çfarë ke me të? A nuk e di se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: 'Gjëja e parë që do ta shfaqë atë para njerëzve është një zemërim që do ta kaplojë'?"