٥٩٥ - مُحَمَّدٌ قال : أخْبَرَنَا أبو حنيفة قال : حَدَّثَنَا عَبْدُ الْكَرِيمِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّه عَنْه : أَنَّ أَعْرَابِيًّا قَالَ لِأُمِّ وَلَدِهِ : انْطَلِقِي فَارْعِي هَذَا الْبَهَمَ فَقَالَ ابْنُهَا : إِذًا أَذْهَبُ ، فَاحْبِسْهَا ، فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يُطِيفَ بِهَا عُبْدَانُ النَّاسِ . قَالَ : إِنَّكِ لَهُهُنَا ؟ ثُمَّ حَذَفَه بِسَيْفٍ يَقْتُلُه ، فَقَطَع رِجْلَه ، فَرُفِع ذَلِك إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّه عَنْه ، فَأَمَرَ بِقَتْلِه ، فَقَالَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّه عَنْه : إِنَّه لَيْسَ بَيْنَ الْأَبِ وَبَيْنِ الْإِبْنِ قِصَاصٌ ، وَلَكِنَّ الدِّيَةَ فِي مَالِه .
شرح قَالَ مُحَمَّدٌ : وَبِهَذَا كُلِّهِ نَأْخُذُ ، وَهُوَ قَوْلُ أَبِي حَنِيفَةَ رَحِمَهُ اللَّهُ تَعَالَى فِي السَّرِقَةِ ،
وَأَمَّا الْفُجُورُ فَلَا أَحْفَظُ ذَلِكَ عَنْهُ .
#595 Muḥammad said, “Abū Ḥanīfah informed us saying, ‘’ʿAbd al-Karīm narrated to us from a man from ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb that a desert Arab said to his umm walad, “Go and shepherd these lambs,”[1658] and so her son said, “Then I will go, so keep her back, because I am afraid that ignoble baseborn[1659] people will alight with her as guests.” He said, “You have reached to this!”[1660] and then he struck at him with his sword to kill him and cut off his leg [and he died]. This was raised to ʿUmar ibn al-Khaṭṭāb and he ordered that he be killed, but Muʿādh ibn Jabal said, “There is no retaliation between son and father, but compensatory payment from out of his own wealth.”’”
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Muḥammedi ka thënë: “Na ka njoftuar Ebu Hanifeja duke thënë: ‘Na ka treguar Abdyl-Kerimi, nga një burrë, nga Omer ibn el-Hatabi
se një arab i shkretëtirës i tha umm veledit të tij: “Shko dhe kulloti këta qengja,” kështu që djali i saj tha: “Atëherë unë do të shkoj, prandaj mbaje atë, sepse kam frikë se njerëz të ulët e të poshtër do të bujtin te ajo si mysafirë.” Ai tha: “Deri këtu ke arritur!” dhe pastaj e goditi me shpatën e tij për ta vrarë dhe ia preu këmbën [dhe ai vdiq]. Kjo çështje iu paraqit Omer ibn el-Hatabit dhe ai urdhëroi që ai të vritej, por Muadh ibn Xhebeli tha: “Nuk ka hakmarrje midis djalit dhe babait, por vetëm dëmshpërblim (dijet) nga pasuria e tij.”’”
Koment: Muḥammedi ka thënë: “Ne i përmbahemi kësaj. Kushdo që vret qëllimisht djalin e tij nuk vritet për këtë, por ai është i detyruar të paguajë dëmshpërblim (dijet) nga pasuria e tij përgjatë tre viteve, duke paguar çdo vit një të tretën e dëmshpërblimit. Ai nuk mund të trashëgojë asgjë nga dëmshpërblimi apo nga pasuria e djalit të tij, por trashëgojnë të afërmit më të afërt të djalit pas babait. Babai nuk pengon askënd tjetër nga trashëgimia dhe në këtë çështje ai konsiderohet sikur të ishte i vdekur. Ky është mendimi i Ebu Hanifes, Allahu i Lartësuar e mëshiroftë.”
Database ID: 71893 Views: 15