Muhammedi ka thënë: “Na ka informuar Ebu Hanifeja nga Hammadi, nga Ibrahimi,

se Aliu ibn Ebi Talibi dhe ez-Zubejr ibn el-Avvami dërguan një mosmarrëveshje që kishin te Omer ibn el-Hattabi lidhur me një mevla të Safije bint Abdylmutalibit, i cili kishte vdekur [Duket nga teksti se ky mevla ishte vrarë dhe se dëmshpërblimi ishte paguar për vdekjen e tij. – Përkth.]. Ez-Zubejri tha: “Ajo është nëna ime [Domethenë, “Safija është nëna ime”] dhe unë e trashëgoj atë dhe trashëgoj prej mevláve të saj.” Aliu tha: “Ajo [Safija] është halla ime dhe unë do t’i paguaja dëmshpërblimet për vrasje dhe lëndime në emër të saj [Domethenë, “Unë kam më shumë të drejtë për këtë”, dhe el-vela’ja është dy llojesh: vela’ja e lirimit, shkaku i së cilës është akti i lirimit nga pronësia e tij, dhe vela’ja e aleancës që është një kontratë, ku kuptimi i të dyjave është ndihma e ndërsjellë. Arabët ndihmonin njëri-tjetrin në mënyra të ndryshme dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) i konfirmoi të dyja llojet e ndihmës së ndërsjellë përmes vela’së].” Omeri e bëri ez-Zubejrin trashëgimtar, ndërsa Aliut ia caktoi obligimin e dëmshpërblimit.”