Muhammedi ka thënë: Na ka informuar Ebu Hanifeja nga Hammadi, se Ibrahimi ka thënë:

"Betohem (uqsimu)", "Betohem në Allahun", "Dëshmoj" [1863] [Dëshmia është betim për shkak të fjalëve të Tij, i Lartësuar qoftë Ai, (që hipokritët thonë): "Ne dëshmojmë se ti vërtet je i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)", e pastaj Ai thotë: "Ata i bënë betimet e tyre mburojë..." (Suretul Munafikun: 1-2)], "Dëshmoj në Allahun", "Betohem (ahlifu)", "Betohem në Allahun", "Besëlidhja e Allahut (ahd) është detyrim për mua" [1864] [Sepse marrëveshja është betim. Allahu i Lartësuar thotë: "Përmbushni marrëveshjet tuaja" (Suretul Isra: 34). Edhe dhimmah ka të njëjtin kuptim], "Garancia e Allahut (dhimmah) është detyrim për mua", "Zotimi (nedhr) është detyrim për mua" [1865] [Për shkak të thënies së tij (s.a.v.s.): "Kushdo që bën një zotim pa e përmendur emrin (e Allahut), duhet të bëjë shlyerjen e betimit." At-Tirmidhiu], "Zotimi ndaj Allahut është detyrim për mua", "ai është hebre" [1866] [Domethënë se nëse dikush thotë se nëse bën këtë apo atë ai është hebre, i krishterë apo diçka tjetër, kjo konsiderohet betim], "ai është i krishterë", "ai është zjarrputist" dhe "ai është i shkëputur nga Islami" – të gjitha këto janë betime për të cilat duhet dhënë kefaret (shlyerje) kur ato thyhen [1867] [Shlyerja nuk është e lejuar sipas nesh para thyerjes së betimit, por Maliku dhe esh-Shafiu kanë thënë se është e lejuar. Argumenti ynë është ai që ka transmetuar Muslimi nga Ebu Hurejra: "Kushdo që bën një betim, por sheh diçka tjetër më të mirë se ai, duhet të bëjë atë që është më e mirë dhe ta shlyejë betimin e tij"].