Na ka informuar Maliku, na ka treguar Ibn Shihabi, nga Sa‘id ibn el-Musejjibi, se ai thoshte: "Kushdo që niset me një deve kurbani (bedene) si vepër vullnetare, e pastaj ajo pëson lëndim (që e pengon rrugëtimin) dhe ai e ther atë, le ta lyejë qaforen dhe sandalen e saj me gjakun e saj, e pastaj ta lërë atë për njerëzit që ta hanë, dhe ai nuk ka asnjë detyrim tjetër. Por, nëse ai ha prej saj, ose urdhëron që të hahet prej saj, atëherë ai e ka për detyrë dëmshpërblimin."