Na njoftoi Maliku, na njoftoi Abdullah bin Ebi Bekër, se babai i tij e kishte njoftuar atë, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) emëroi një burrë nga fisi Beni Abd el-Eshhel për mbledhjen e sadakasë. Kur ai erdhi, i kërkoi atij disa deve nga sadakaja. Ai tha: Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u zemërua saqë zemërimi u vërejt në fytyrën e tij, dhe ndër shenjat me të cilat njihej zemërimi në fytyrën e tij ishte skuqja e syve të tij. Pastaj ai tha: "Njeriu më kërkon atë që nuk është e lejuar as për mua, as për të. Nëse unë e refuzoj, e urrej refuzimin; e nëse i jap, do t'i jepja atë që nuk është e lejuar as për mua, as për të." Atëherë burri tha: "Nuk do të kërkoj më kurrë asgjë prej saj."