٧٣٠ - حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، ثنا قُدَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، ح، وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، ثنا قُدَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ جَسْرَةَ بِنْتِ دَجَاجَةَ الْعَامِرِيَّةِ، وَاللَّفْظِ لَفْظُ ابْنِ مَعْمَرٍ، قَالَتِ: اعْتَمَرْتُ فِي رَجَبٍ، فَدَفَعْتُ إِلَى الرَّبَذَةِ صَلاةَ الْعَصْرِ، فَأَذَّنُوا وَأَقَامُوا، ثُمَّ قَالُوا: يَا أَبَا ذَرٍّ! ادْنُ فَصَلِّ بِالْقَوْمِ، فَأَبَى، فَنَادَى أَبُو ذَرٍّ رَجُلا فَأَبَى، فَنَادَى الثَّانِيَ وَالثَّالِثَ فَأَبَى، حَتَّى اصْفَرَّتِ الشَّمْسُ، أَوْ كَادَتْ أَنْ تَصْفَرَّ، ثُمَّ تَقَدَّمَ فَصَلَّى بِهِمْ رَجُلٌ، فَلَمَّا انْصَرَفَ وَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ أَبُو ذَرٍّ بِوَجْهِهِ، فَحَدَّثَهُمْ عَنْ بَعْضِ صَلاتِهِمْ، قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الْعِشَاءَ الآخِرَةَ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَامَ يُصَلِّي بَعْدَ الْعَتَمَةِ، فَقَامَ خَلْفَهُ نَاسٌ، فَلَمَّا أَنْ رَآهُمْ خَلْفَهُ يُصَلُّونَ رَجَعَ إِلَى رَحْلِهِ، فَلَمَّا رَآهُمْ قَدْ تَرَكُوا الْمُقَامَ رَجَعَ إِلَيْهِ، فَقَامَ يُصَلِّي، فَجِئْتُ أَنَا حَتَّى قُمْتُ خَلْفَهُ، فَأَوْمَأَ إِلَيَّ عَنْ يَمِينِهِ، فَجَاءَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَقَامَ خَلْفِي وَخَلْفَهُ، فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ عَنْ يَسَارِهِ، فَقَامَ بَيْنَنَا، كُلُّ إِنْسَانٍ يَقْرَأُ وَيُصَلِّي عَلَى حِدَةٍ، وَالنَّبِيُّ ﷺ يَقْرَأُ بِآيَةٍ وَاحِدَةٍ: ﴿إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ﴾ [المائدة: ١١٨] إِلَى آخِرِ الآيَةِ، حَتَّى صَلَّى صَلاةَ الْغَدَاةِ، بِهَا يَرْكَعُ، وَبِهَا يَسْجُدُ، وَبِهَا يَقُومُ، وَبِهَا يَدْعُو وَبِهَا يَجْلِسُ، فَأَوْمَأَ أَبُو ذَرٍّ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنْ سَلْهُ عَمَّا صَنَعَ الْبَارِحَةَ، تَقْرَأُ بِآيَةٍ وَاحِدَةٍ، وَقَدْ عَلَّمَكَ اللَّهُ الْقُرْآنَ كُلَّهُ، فَلَوْ فَعَلَهُ غَيْرُكَ وَجَدْنَا عَلَيْهِ، فَقَالَ: مَا أَنَا بِالَّذِي أَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى يَبْتَدِئَنِي بِهِ، فَسَأَلَهُ أَبُو ذَرٍّ، فَقَالَ: «دَعَوْتُ لأُمَّتِي»، فَقَالَ: وَمَاذَا أُجِبْتَ؟، وَمَاذَا رُدَّ عَلَيْكَ؟، فَقَالَ: «مَا لَوْ اطَّلَعُوا عَلَيْهِ اطِّلاعَةً لَتَرَكَ كَثِيرٌ مِنْهُمُ الصَّلاةَ»، قَالَ: أَفَلا أَذْهَبُ فَأُبَشِّرُ النَّاسَ بِذَلِكَ، فَذَهَبَ مُعْنِقًا قَذْفَةَ حَجَرٍ، فَقَالَ عُمَرُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنْ تَبْعَثْ بِهَذَا إِلَى النَّاسِ يَتَّكِلُوا عَنِ الْعِبَادَةِ، قَالَ: فَرَدَّنِي، وَلَمْ أَقُلْ شَيْئًا. قُلْتُ: قَوْلُهُ: «قَامَ بِآيَةٍ حَتَّى أَصْبَحَ»، عِنْدَ النَّسَائِيِّ وَغَيْرِهِ، وَبَاقِيهِ لَمْ أَرَهُ.
شرح قَالَ الْبَزَّارُ: لا نَعْلَمُ صَحَابِيًّا رَوَاهُ غَيْرُ أَبِي ذَرٍّ، وَجَسْرَةُ مَا نَعْلَمُ رَوَى عَنْهَا غَيْرُ قُدَامَةَ، وَقُدَامَةُ حَدَّثَ عَنْهُ عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ، وَابْنُ فُضَيْلٍ، وَابْنُ عُبَيْدٍ، وَغَيْرُهُمْ.
#730 730 - Yusuf ibn Musa narrated to us, Muhammad ibn Fudayl narrated to us, Qudamah ibn Abdillah narrated to us, (H) and Muhammad ibn Ubayd narrated to us, Qudamah ibn Abdillah narrated to us, from Jasrah bint Dajajah al-Amiriyyah—and the wording is that of Ibn Ma’mar—she said: I performed Umrah in the month of Rajab and reached al-Rabadhah at the time of the Afternoon prayer (Asr). They called the Adhan and the Iqamah, then they said: "O Abu Dharr! Come forward and lead the people in prayer." But he refused. Then Abu Dharr called upon a man, but he refused; then he called a second and a third, and they refused, until the sun turned yellow, or was about to turn yellow. Then a man stepped forward and led them in prayer. When he finished and Abu Dharr turned his face toward them, he narrated to them concerning some of their prayers. He said: The Messenger of Allah (pbuh) led us in the late evening prayer (Isha). When he finished, he stood to pray after the nightfall. Some people stood behind him. When he saw them praying behind him, he returned to his lodging. When he saw that they had left their positions, he returned to it and stood to pray. I came and stood behind him, so he motioned me to his right. Then Ibn Mas’ud came and stood behind me and behind him, so he motioned him to his left. He (the Prophet) then stood between us. Every person was reciting and praying individually. The Prophet (pbuh) was reciting a single verse: "If You should punish them - indeed they are Your servants" [Al-Ma'idah: 118] until the end of the verse, until he performed the morning prayer. With it, he would bow, prostrate, stand, supplicate, and sit. Abu Dharr motioned to Abdullah ibn Mas’ud to ask him about what he had done last night, [saying]: "You recite only one verse when Allah has taught you the entire Quran; if someone other than you had done it, we would have taken issue with him." He (Ibn Mas'ud) said: "I am not one to ask him about anything until he initiates it with me." So Abu Dharr asked him, and he (the Prophet) said: "I supplicated for my Ummah (nation)." He asked: "And what were you answered? And what was returned to you?" He said: "Something that, if they were to catch a glimpse of it, many of them would abandon prayer." He (Abu Dharr) said: "Should I not go and give the people glad tidings of that?" So he went off running the distance of a stone's throw. Then Umar said: "O Messenger of Allah! If you send this to the people, they will rely on it and leave worship." He (Abu Dharr) said: "So he (the Prophet) brought me back, and I did not say anything." I say: His saying: "He stood with one verse until morning," is recorded by al-Nasa’i and others, but the rest of it I have not seen.
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
٧٣٠ - Na ka treguar Jusuf ibn Musa, na ka treguar Muhamed ibn Fudajl, na ka treguar Kudame ibn Abdilah, (H) dhe na ka treguar Muhamed ibn Ubejd, na ka treguar Kudame ibn Abdilah, nga Xhesrah bint Dexhaxhe el-Amirije - dhe teksti është sipas Ibn Ma’marit - e cila ka thënë: Kam kryer Umren në muajin Rexhep dhe arrita në el-Rabedhe në kohën e namazit të ikindisë. Thirrën ezanin dhe ikametin, pastaj thanë: "O Ebu Dherr! Afrohu dhe priju njerëzve në namaz." Por ai refuzoi. Atëherë Ebu Dherri thirri një burrë, por ai refuzoi; pastaj thirri të dytin dhe të tretin, por edhe ata refuzuan, derisa dielli u zverdh, ose pothuajse u zverdh. Pastaj doli përpara një burrë dhe u priu atyre në namaz. Kur përfundoi dhe Ebu Dherri u kthye me fytyrë nga ata, u tregoi atyre për një pjesë të namazit të tyre. Tha: Na ka prirë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në namazin e fundit të jacies. Kur përfundoi, u ngrit të falet pas jacies, e disa njerëz u rreshtuan pas tij. Kur i pa ata duke u falur pas tij, u kthye në banesën e tij. Kur pa se ata e lëshuan vendin, u kthye tek ai (vendi) dhe u ngrit të falet. Unë erdha derisa u rreshtova pas tij, e ai më bëri shenjë në të djathtë të tij. Pastaj erdhi Ibn Mes’udi dhe u rreshtua pas meje dhe pas tij, e ai i bëri shenjë në të majtë të tij, dhe qëndroi midis nesh. Secili njeri lexonte dhe falej vete, ndërsa Pejgamberi (s.a.v.s.) lexonte vetëm një ajet: "Nëse i dënon, ata janë robërit e Tu" [el-Maide: 118] deri në fund të ajetit, derisa fali namazin e mëngjesit. Me të rrinte në ruku, me të bënte sexhde, me të qëndronte në këmbë, me të lutej dhe me të ulej. Ebu Dherri i bëri shenjë Abdullah ibn Mes’udit që ta pyeste për atë që bëri mbrëmë: "Ti lexon vetëm një ajet ndërkohë që Allahu ta ka mësuar tërë Kuranin; sikur ta bënte këtë dikush tjetër përveç teje, do t'ia zinim për të madhe." Ai (Ibn Mes’udi) tha: "Nuk jam unë ai që e pyet për diçka derisa ai ta fillojë bisedën me mua." Atëherë e pyeti Ebu Dherri, e ai (Pejgamberi) tha: "U luta për umetin tim." Pyeti: "Dhe çfarë përgjigje more? Dhe çfarë të u kthye?" Ai tha: "Diçka që, sikur ta shihnin, shumë prej tyre do ta linin namazin." Ai (Ebu Dherri) tha: "A të shkoj e t'i përgëzoj njerëzit me këtë?" Atëherë u nis me nxitim sa një hedhje guri. Pastaj Omeri tha: "O i Dërguari i Allahut! Nëse e dërgon këtë te njerëzit, ata do të mbështeten tek ajo dhe do ta lënë adhurimin." Tha: "Atëherë ai më ktheu dhe nuk thashë asgjë." Unë (autori) them: Thënia e tij: "Qëndroi me një ajet deri në mëngjes," gjendet te Nesaiu dhe të tjerët, ndërsa pjesën tjetër nuk e kam parë.
Koment: Ka thënë el-Bezzari: Nuk dimë ndonjë sahabi që e ka transmetuar këtë përveç Ebu Dherrit, dhe për Xhesrën nuk dimë të ketë transmetuar kush prej saj përveç Kudames. Nga Kudame kanë transmetuar Abdilvahid ibn Zijadi, Ibn Fudajli, Ibn Ubejdi dhe të tjerë.
Database ID: 76006 Views: 17